Povod burne reakcije javnosti i inicijative preko 40 nevladinih organizacija da se zaustavi bezumna devastacija prirodnih resursa Stare planine je niz propusta u zakonskoj proceduri koja je isključila lokalnu zajednicu i stručne institucije kao što je Zavod za zaštitu prirode Srbije, kao i realna opasnost da se, ukoliko se rešenja Master plana za razvoj Stare planine ugrade u prostorni plan Parka, trajno unište one prirodne vrednosti koje Staru planinu čine zaštićenim prirodnim dobrom od izuzetnog značaja. Nezadovoljstvo onim „što se sprema“ Staroj planini, doprinelo je da se 6. decembra pokrene elektronska peticija na adresi http://www.thepetitionsite.com/1/save-staraplanina-petition s ciljem da se do 6. marta 2008. obezbedi preko 100.000 glasova iz Srbije i sveta za stavljanje van snage Uredbe o utvrđivanju Programa razvoja planinskog turizma na području Stare planine (Sl. glasnik R. Srbije br 85/2007). „Ovom Uredbom“, kako kažu inicijatori peticije, „otvara se put za uništenje najlepših predela Parka prirode Stara planina - najvećeg zaštićenog prirodnog dobra Republike Srbije. Sem ogromne ekološke štete, gore navedena Uredba kostaće građane Srbije 56,700,000 € samo tokom 2008. godine. Pomenuta sredstva će biti investirana u infrastrukturu budućeg skijališta na osnovu površnih analiza i bez učešća lokalnih zajednica u kreiranju sopstvenog razvoja“.

O kakvom je kršenju procedure reč, i koje bi mogle biti posledice primene ove Uredbe, moglo se čuti na okruglom stolu u Pirotu, koji je, po prvi put na ovu temu, okupio predstavnike skoro svih relevantnih državnih institucija. U radu okruglog stola učestvovali su predstavnici: Sektora za turizam Ministarstva ekonomije i regionalnog razvoja, Ministarstva poljoprivrede, vodoprivrede i šumarstva, Republičke agencije za prostorno planiranje, Instituta za arhitekturu i urbanizam Srbije, Komore inženjera Srbije, Zavoda za zaštitu prirode Srbije, JP „Srbijašume“, zatim lokalne samouprave - opštine Pirot, turističkih organizacija, udruženja i nevladinih organizacija, uz prisustvo predstavnika medija. Iako Stara planina predstavlja vrhunsku nacionalnu vrednost zaštićene prirodne baštine, dva strateška plana o njenom razvoju doneta su bez stručnog mišljenja Zavoda za zaštitu prirode Srbije. Takođe, izvršeni su radovi i postavljene žičare na Babinom zubu bez uslova Zavoda, i to tako, da je pričinjena neprocenjiva i nenadoknadiva šteta ovom delu Stare planine. Veliki skijaški centar koji se planira na Jabučkom ravništu, uništiće u svetu retke, osetljive ekosisteme tresave, jedne od tri na Staroj planini, koje su zaštićene Ramsarskom konvencijom, čiji je potpisnik i naša zemlja.

Iako se to propustilo prilikom donošenja Master plana i Uredbe o utvrđivanju Programa razvoja planinskog turizma na području Stare planine, donošenje Prostornog plana za područje posebne namene Stara planina jeste poslednja šansa za Srbiju da usmeri pravce razvoja Stare planine u skladu sa činjenicom da je Stara planina Park prirode – područje izvanrednih prirodnih karakteristika i brojnih retkih endemičnih vrsta koje su pred izvesnom opasnošću nestajanja; da je Stara planina na listi budućih rezervata biosfere prema programu UNESCO „Čovek i biosfera“; da je ona evidentirano IBA, IPA i PBA područje – međunarodno značajno područje za ptice, međunarodno značajno područje za biljke, kao i primarno područje za leptire; prirodno dobro Stara planina deo je mreže dobara u okviru evropske inicijative „Zeleni pojas“ Svetske unije za zaštitu prirode; očuvanje njenih vrednosti značajno je sa stanovišta primene Ramsarske konvencije (međunarodne konvencije o zaštiti vlažnih područja), za realizaciju međugraničnog projekta saradnje sa Bugarskom u okviru Pakta za stabilnost jugoistočne Evrope, kao i za saradnju u okviru ProGEO – Evropske asocijacije za zaštitu geonasleđa.

Usvajanje Predloga prostornog plana područja posebne namene Park prirode „Stara planina“, podrazumeva saglasnost lokalne samouprave i drugih resora. Otvaranje javne rasprave o predlogu ovog prostornog plana biće neponovljiva prilika za građane Srbije da spreče uništavanje jednog od poslednjih utočišta retkih biljnih i životinjskih vrsta, ali i da utiču da se, ulaganjima u razvoj poljoprivrede, odnosno stočarstva, eko i ruralnog turizma, i drugim oblicima delatnosti koje su imanentne zaštiti prirode, podrži stanovništvo i obezbedi i njihov opstanak na tom području.